Czym jest borderline?
Borderline, a dokładnie osobowość chwiejna emocjonalnie typu borderline, to z pewnością jedno z najbardziej tajemniczych, a tym samym fascynujących zaburzeń psychicznych. O osobach cierpiących na tę przypadłość mówi się potocznie, że tańczą nad przepaścią i są ludźmi z pogranicza. Wszystko dlatego, że ich życie to nieustanna huśtawka nastrojów, bowiem od czułości i postawy wyjątkowej wrażliwości potrafią przechodzić do nagłych, niekontrolowanych wybuchów gniewu, a nawet agresji. W ich głowach panuje nieustanny chaos, który znacząco utrudnia codzienne życie, wzbudza uczucie bezradności i braku kontroli nad własnym życiem.
Tak naprawdę nikt, kto nie doświadczył tego zaburzenia, nie jest w stanie go zrozumieć. Patrząc z boku, może się wydawać, że ludzie nim dotknięci są klasycznymi histerykami, ludźmi skupionymi głównie na sobie. Czasem postrzega się ich także, jako osoby wiodące barwne i niezwykle intensywne życie. W rzeczywistości, większość z tych osądów jest nieprawdziwa, a bywa, że wręcz krzywdząca, jako że borderzy i borderki bardzo często przechodzą przez istne piekło własnego życia.
Objawy osobowości z pogranicza
Borderline ściśle wiąże się także ze skłonnością do wchodzenia w niestabilne, bardzo intensywne i emocjonalne relacje interpersonalne. Stąd też, związek z osobą cierpiącą na borderline potrafi być niczym narkotyk, silnie oddziałując na psychikę partnera. Można powiedzieć, że każda ze stron znajduje się wtedy na swoistej huśtawce emocjonalnej. Osobowość z pogranicza doświadcza silnego lęku przed odrzuceniem, na który najczęściej reaguje gorączkowymi i nieracjonalnymi wysiłkami mającymi na celu zasłużenie sobie na akceptację innych. Co więcej, takie osoby miewają tendencję do popadania w paranoję i bezpodstawne podejrzewanie innych o złe intencje, czy zamiary. Innym charakterystycznym objawem jest silnie zaburzony obraz siebie, co w praktyce oznacza tyle, że człowiek nie potrafi sobie odpowiedzieć sobie na pytanie kim jest, do czego dąży, czego pragnie. W efekcie, życiu chorego towarzyszy chroniczne uczucie pustki i braku sensu.
Co ciekawe, na borderline zapada około 2% populacji, z czego aż 75% stanowią kobiety. Zaburzenie ujawnia się w pełni najczęściej dopiero w dorosłym życiu (około 25 roku życia), choć przeważnie rozpoczyna się już w okresie dzieciństwa, pozostając przez ten czas utajonym. Bez wątpienia jest to problem, który wymaga leczenia psychoterapeutycznego, a w cięższych przypadkach również hospitalizacji (zdarzają się tu przypadki prób samobójczych).
Borderline – przyczyny
Powody, dla których rozwija się borderline, nie są jeszcze dobrze określone. Uważa się jednak, że na osobowość chwiejną emocjonalnie ma wpływ przeżyta trauma, silny konflikt wewnętrzny, nieodpowiednie wychowanie lub zaburzenia osobowości u rodziców. Borderline może się rozwinąć przez brak lub nadmiar pewnych zachowań czy doświadczeń w dzieciństwie. Brak uczuć, odpowiedniej opieki, zasobów wewnętrznych albo nadmiar oczekiwań i krytyki, zbyt dużo przemocy, przykrych doświadczeń, za duża podatność na zranienia, za mało obecności, czy nieodpowiednia ilość neuroprzekaźników w mózgu – to wszystko mogło dać źródło osobowości z pogranicza. Również nieodpowiednia komunikacja może wpłynąć na rozwój zaburzenia.
Psychoterapia borderline
Skutecznym sposobem leczenia osobowości chwiejnej emocjonalnie jest psychoterapia. Czasami stosuje się również farmakoterapię, żeby zmniejszyć niektóre objawy, np. lęk, depresję czy gwałtowne zmiany nastroju. Przyjmowanie leków jest jednak formą doraźną, a na dłuższą metę korzysta się z psychoterapii. Pacjent tak pełny sprzecznych emocji i chaosu, zazwyczaj daje je odczuć również terapeucie. Często nieświadomie chce, żeby druga osoba poczuła się jak on sam ze względu na ogrom trudności, z jakimi się mierzy. Z tego względu podczas terapii osobowości z pogranicza celem jest uzyskanie spokoju i integracji osobowości. W gabinecie obie strony dążą do poprawy funkcjonowania pacjenta, a co za tym idzie zaspokojenia potrzeby bliskości, poznania kolorów w czarno-białym świecie i nauczenia się samodzielności bez uczucia samotności i pustki. Psychoterapia umożliwia zrozumienie zaburzenia osobowości typu borderline i pomaga ustalić granice w relacjach.
Jeżeli znasz osobę cierpiącą na osobowość chwiejną emocjonalnie, możesz jej pomóc również samodzielnie, edukując się na temat zaburzenia, będąc empatycznym i cierpliwym, czy próbując zrozumieć trudności, z jakimi się mierzy. Nie osądzaj, wspieraj, ale również ustal granice, nie zapominając o własnym zdrowiu psychicznym. I co ważne, zachęcaj do terapii, ponieważ to właśnie ona ma szansę dać ukojenie osobie z borderline i ułatwić jej codzienne funkcjonowanie.
