Blog

Teoria systemowa w psychoterapii

Terapia systemowa jest stosunkowo młodym nurtem psychoterapeutycznym. Narodził się on w latach 50. XX wieku. W terapii systemowej sięga się do doświadczeń wielu nauk, między innymi biologii, filozofii, socjologii, nauk matematycznych. Wybierana jest ona najczęściej wtedy, kiedy po pomoc zgłaszają się pary, rodziny, małżeństwa.

System – pojęcie najważniejsze

W terapii systemowej bierze udział nie tylko psychoterapeuta i jeden pacjent. Z reguły uczestniczy w niej znacznie więcej osób. Rodzina jest bowiem systemem, który składa się z jej członków (zarówno tych bliskich, jak i tych dalszych). Ponadto każdy z członków systemu wnosi do niego własne reguły funkcjonowania. Terapeuta, który prowadzi terapię systemową, patrzy na swojego pacjenta poprzez jego związki zarówno z pozostałymi członkami rodziny, jak również poprzez jego związki z otoczeniem. Myślenie systemowe przekłada się na myślenie o rodzinie jako całości. Jeśli nastąpi zmiana w jednym z elementów, które składają się na rodzinę, cały system ulegnie zmianie.

Jakie są zalety terapii systemowej?

Dzięki terapii systemowej następuje zmiana w myśleniu pacjenta o sobie samym, o procesach, które wpływają na jego funkcjonowanie. Po zakończeniu psychoterapii komunikacja w rodzinie ulega poprawie, członkowie rodziny lepiej rozumieją się nawzajem. Wiele osób utożsamia terapię systemową z rodzinną, ale terapia systemowa może zostać zastosowana także jako jedna z form pomocy osobom w żałobie czy w terapii osób cierpiących na bulimię albo anoreksję. Myślenie systemowe, które jest kluczowym pojęciem w odniesieniu do terapii systemowej, znalazło zastosowanie także w coachingu.

Myślenie systemowe i jego rola w psychoterapii

Myślenie systemowe zakłada, że psychoterapeuta dokonuje analizy postaw i zachowań swojego pacjenta, patrząc na jego rodzinne i społeczne środowisko. Problemy, z którymi zgłaszają się pacjenci, są rozpatrywane z uwzględnieniem systemu (rodzina, praca). Każdy z członków systemu wzajemnie bowiem na siebie oddziałuje. Terapeuta, do którego zgłosimy się na terapię, zachowuje się neutralnie. Może pełnić rolę moderatora dyskusji, zawsze jednak zachowa odpowiedni dystans.

Terapia w nurcie systemowym może trwać równie dobrze kilka tygodni, jak i kilkanaście miesięcy. Na początku sesje odbywają się przynajmniej raz na dwa tygodnie, później stają się coraz rzadsze.